Kızlarım

Evladın varsa şanslı say kendini

Mevla Lütuf etmiş görmüş seni

Kök salıp dal budak vermen için

Yarınlara ümit ile bakman için

 

Helede kız ise bu evladın

İki değil bin say şanslı kendini

Evine açtı artık güller

Sabah akşam kokla bitmez onlar

 

Artık baba/ ana bil kendini

Sabah çıkınca özlerler seni

Akşam zor eder gözlerler seni

Koşup sarılırlar güldürürler yüzünü

 

Büyürken onlar gider ömrün

Başlarsa dertlerin ilk üzülür kızların

Dertlerine dert katar dertlerin

Gözlenir her hareketin

 

Yeme yaramaz sakın tuzlu yağlı

Babamın niye soluk rengi

Hasta olunca onların atar benzi

Alırlar senden habersiz randevu

 

Kızların bitmez sevgisi

Gittikleri yer ne kadar rahat olsada

Yinede ararlar baba kucağı

Hele birde seversen saçını

 

Tatlı dille göster sevgini

Dünyalar onun olur sanki

Kızlarım ile bende övünürüm

Her türlü zorlukların da elbette ki yanlarındayım