En iyisi

Ben bir garip insanım

Nefesim varsa hayattayım

Başımda yoksa da tacım

Dert değil bana yok bunun için kaygım

 

Çünkü koşmak istersem tutuyor ayaklarım

Ta uzaklara bakar görür gözüm

Tıkırtıyı duyar iki kulağım

Tatlı acıyı hisseder yüreğim

 

Dolaşır kanım damarlarımda

Hislerim ile baş edemesem de

Yaşayamam onlarsız yine de

Kısaca beş duyum  emrimde

 

Bunları bahşetti bana Mevla’m

Birde varki evlat sevgim

Onlara değişmez hiç bir şeyim

Yaşarken kendimi teslim dahi ederim

 

Varımı yokumu versemde

Bir dediklerini iki etmezsem de

Onlarla sevinir onlarla gülsemde

Evlat ve torundaki bu sevgi Mevla’nın hediyesi de onda

 

Bütün bunlarda  gel ara sırrı

Düzen kurulu bu işler böyle şaşırma kendini

Durduramaz bu düzeni kimsesi

Tefekkür et sen en iyisi