Fahri Kubilay

Bazen rakamlar tek başına konuşur.

Bazen de rakamların anlattığı adaletsizlik, insanın yüreğine dokunur.

Bugün yaşanan tam da budur.

Edindiğimiz bilgilere göre 8 Temmuz 2026 tarihi itibarıyla Suğla Gölü'nde yaklaşık 75 milyon metreküp su kaldı. Bunun 65 milyon metreküpü, göldeki ekolojik yaşamın devamı için bırakılıyor. Tarımsal sulamaya ayrılan miktar ise yalnızca 10 milyon metreküp.

Üstelik bu su; Ahırlı, Yalıhüyük ve Seydişehir'in Ortakaraören Mahallesi arasında paylaşılacak.

Diğer taraftan yine ulaştığımız bilgilere göre Suğla Gölü'nden yaklaşık 150 milyon metreküp su Çumra Ovası'na yönlendirildi. Yağışlarla birlikte bu miktarın 250 milyon metreküpe ulaştığı ifade ediliyor.

İşte insanın içini acıtan soru burada başlıyor.

Bir tarafta yüz milyonlarca metreküp su...

Diğer tarafta ise koskoca bir bölgeye reva görülen sadece 10 milyon metreküp.

Bu mudur adalet?

Bu mudur planlama?

Bu ilçenin çiftçisi öksüz mü, yetim mi?

Seydişehir yıllardır Beyşehir Gölü'nden gelecek suyu bekliyor.

Bekliyor...

Bekliyor...

Ama beklediği su gelmiyor.

Suğla Gölü'ndeki suyun büyük bölümü başka havzalara aktarılırken, Seydişehirli üretici tarlasına su ulaştırabilmenin hesabını yapıyor.

Üstelik ayrılan 10 milyon metreküplük suyun da yaz sıcaklarında buharlaşmayla önemli ölçüde azalacağı biliniyor.

Yani kağıt üzerindeki rakam bile tarlaya tam olarak ulaşmayacak.

Cevabı Beklenen Sorular

Yıllardır konuşulan ama bir türlü cevaplanmayan sorular var.

Madem su ters yönden alınabiliyor...

Neden Kumluca Mahallesi tarafından böyle bir sistem kurulmadı?

Neden Seydişehir'in sulama sahalarını rahatlatacak alternatif projeler hayata geçirilmedi?

Neden ilçemizi doğrudan ilgilendiren su yönetimi kararlarında Seydişehir'in görüşü alınmıyor?

Neden sonuçları öğreniyoruz da karar süreçlerinde yer alamıyoruz?

Ve en önemlisi...

Devlet Su İşleri bu sorulara neden kamuoyunu tatmin edecek ayrıntılı bir açıklama yapmıyor?

Mesele Sadece Su Değil

Bazıları bu meseleyi yalnızca sulama olarak görebilir.

Oysa mesele bundan çok daha büyüktür.

Mesele üretimdir.

Mesele çiftçidir.

Mesele alın teridir.

Mesele Seydişehir ekonomisidir.

Bir çiftçinin tarlasına su ulaşmadığında sadece ürün eksilmez.

Nakliyeci iş kaybeder.

Gübre bayisi kaybeder.

Tohum satan kaybeder.

İlaç bayisi kaybeder.

Sanayi kaybeder.

Esnaf kaybeder.

Sonunda bütün ilçe kaybeder.

Bu kayıp sadece tarlalarda ölçülmez.

Pazarda hissedilir.

Çarşıda hissedilir.

Her evin mutfağında hissedilir.

Biz Ayrıcalık İstemiyoruz

Kimsenin suyunda gözümüz yok.

Kimsenin hakkına da talip değiliz.

İstediğimiz tek şey; Seydişehir'in hakkı olan suyun, hakkaniyetli bir planlamayla ilçe üreticisine ulaştırılmasıdır.

Bütün alternatiflerin masaya yatırılmasıdır.

Su yönetiminin şeffaf yürütülmesidir.

Ve kamuoyunun doğru bilgilendirilmesidir.

Çünkü su yalnızca toprağı değil, bir bölgenin geleceğini de besler.

Bugün susuz bırakılan sadece tarlalar değildir.

Yarın boş kalacak köylerdir.

Göç etmek zorunda kalacak gençlerdir.

Kapanacak işletmelerdir.

Zayıflayacak ilçe ekonomisidir.

Bugün sessiz kalırsak yarın konuşacak ürün bulamayabiliriz.

Üretecek çiftçi bulamayabiliriz.

Ve en acısı...

Sadece su değil, Seydişehir'in geleceği de akıp gidiyor.

Artık yetkililerin bu sese kulak vermesi, kamuoyunun sorularına açık ve doyurucu cevaplar vermesi gerekiyor.