Yöneticilerimin yanıldıkları nokta
Sen dostlarınla başet, düşmanlarını bize bırak! Kendilerine makam ve mevki verdiğin, servet kazanmalarına vesile olduklarından koru kendini, eğer ona layık değillerse.. Karga beslersek gözünü sakınmamız gerekir..
Siyasette vefa yoktur. Öfke ve ihtiras, aşk gibi, aklı zail eder ve gözü kör eder.. Yapılan iyiliği çabuk unuturlar.. Haketmedikleri servet ve makama sahip olanlar, hep daha fazlasını isterler ve bir gün mamalarını kestiğinde dişlerini gösterirler.. Ayakta iken elini öpenler, yorgunluk gösterip oturduğunda saldırırlar ve düştüğünde vururlar.. Siyaset arenasında her yer Brütüslerle dolu..
İnsanoğlu genel anlamda kan dökücüdür, nankördür ve muhteristir.. İnsanlar nefsinin esiri olursa cahil, kan dökücü bir zalim ve muhteris olurlar. Sabırsızdırlar.. İyilikleri hem kendilerinden, kötülükleri başkasından bilir.. Egosantiriktir, ben merkezcidir yani..
Bu işler böyledir. Firavun sarayında Hz. Musa olmak da var, Hz. Yakup aleyhisselamın evinde büyüyüp kardeşini kuyuya atmak da! Hz. Osman’ı öldürmeye gelenlerin başında kim vardı!
Para, kadın, makam, silah konusunda kendi nefsimize de güvenmeyeceğiz..