"Siyaset, pratik etiktir

   Aristo, "Siyaset, pratik etiktir" derken, elbette olması gerekeni söylüyordu. Bu sözün tasdikçileri, başta Hz.Peygamber olmak üzere, insanlığın değişmez değerlerinin öbür adı olan İslam'ı hayata taşıyan tüm kutlu önderlerdi.

   Siyaseti, pratik ahlak olarak algılayan Hz.Peygamber, işte bu nedenledir ki, devlet başkanı olduğu halde, zırhı,aldığı buğday borcuna karşılık,bir Yahudi tüccarda rehinken ruhunu teslim ediyordu.  

Hz.Ömer, Dicle üzerindeyer alan köprülerden birinde ayağı kırılan bir koyunun hesabının kendinden sorulacağını biliyordu.

Bir görgü tanığı anlatıyor : "Ömer b.Abdülaziz,yatsıyı Vali olarak kıldırmıştı, sabah namazını ise halife olarak.

İki namaz arasında, bir insanın bu kadar çökeceğini, bu kadar yaşlanabileceğini hala aklım almıyor".

Osman Gazi öldüğünde, günün tarihçisi Aşıkpaşaoğlu şöyle yazar : "Orhan ve Alaaddin Beyler  geldiler ki mirası paylaşalar.Fakat Osman Han'ın , fethedilen beldeler dışında, akça namına bir şeyine rastlamadılar."

 Aristo'nun dediğinin zıddına, bizde siyaset "pratik ahlaksızlık" olarak anlaşıldı ve uygulandı.