O temiz adamı siz astınız yahu!
Odamda gazeteleri okuyorum.
Televizyon açık.
Kemal Bey partisinin grup toplantısında konuşuyor.
Gözüm gazetede kulağım Kemal Bey’de.
“Diktatör” diyor, “diktatör bozuntusu” diyor, “hırsız”diyor, “katil” diyor…
Evlatlarının ismini en özentisiz, en çirkin cümleler içinde insafsızca kullanıyor.
Bir başkasına “boynu tasmalı” diyor.
Diyor.
Hakaret ediyor, küfrediyor, bağırıyor, çağırıyor, yuhalatıyor.
Bir önceki grup toplantısında, yahut basın toplantısında söylediklerinden farksız.
Sonra söz dönüp dolaşıp Danıştay Toplantısı’na geliyor.
“Salona girdim ön sıradakilerle tokalaştım” diye söz başlıyor.
Ardından da ekliyor:
“Bir kişiye de (Başbakan) elimi uzattım. Hafif öne doğru eğildi ama ayağa kalkmadı… Beğenirsin beğenmezsin herkese saygı duymak zorundasın.”
Bastım kahkahayı.
Odaya biri girse “bu adam kendi kendine niye gülüyor?” diyecek.
Yahu o kadar hakaret et, bir de saygı bekle.