GÜL TAŞIYAN EL
Kışlar da geçici her
fani gibi
Yeşerir yapraklar,
açar çiçekler
Tükenir boralar
kesilir tipi
Güzel, güzelliği art
arda ekler
Seven sevdiğine
kavuşur elbet
Gel gönül sabreyle
şafak sökerken
Hele bir seyreyle
biterken nöbet
Yaklaşmakta vakit
değildir erken
Keder ile kader
durur yan yana
Kadere inanan aşar
engeli
Kederin rengiyle kim
ki boyana
Bir ömür hayatı
geçmez dengeli
Yürü ey ümidim kıble
yönüne!
Bütün güzellikler o
yöne akar
Hazırlan dehşetli
mahşer gününe
O gün doğan güneş
bir başka yakar
CEYHUNİ oku, yaz
Nur-u Kuran?ı
Onun ile hayat bir
başka güzel
Hiç kimseler sevmez
bomboş duranı
Durma çalışıp ol gül
taşıyan el
12.01.2011
CEYHUNİ
(Mustafa AVCU)