GÖRDÜĞÜM RÜYA DEĞİL

Gördüğüm rüya değil; gerçeğin tâ kendisi

Geçmişten ders alarak istikbâle yürürüm

Önümde ki rehberim; “Güllerin Efendisi!”

İmanla atılmışım bu toprakta çürürüm

 

Ne kadar yürek varsa derinden onlar sızlar

Ruhu ölen bilemez ne ahlaktan ne dinden

Bırak ne derse desin insan denen hırsızlar!

Gün gelince anlarlar çaldıkları kendinden

 

İsminden bahsetme ha, işe yaramaz olmuş

İsmin şu, bu olması havalarda kalıyor

Hakikat, şu hakikat çiçek misâli solmuş

Tohumu bâki olan bir kapıyı çalıyor

 

Ruhlar âleminden ki başlamış şu yolculuk

Önce cennet mekânı sonra şu fani dünya

Buralarda kalacak şu sağcılık solculuk

Yıkılıp gidecektir her başa âni dünya

 

İnsanlık mı diyelim, neresinde insanlık?

Sığamadık dünyaya yemekteyiz biz bizi

Kime kalmış şu dünya, nerelerde tüm hanlık?

Bilmem ne tarif eder şu berbat hâlimizi

 

CEYHÛNİ bırak yansın;“Ben yakarım” diyenler

Mahşerde görecekler hakikatin kendini!

Yerin dibine geçsin, kul hakkını yiyenler

Âlemlere rahmet O; takip et Efendini*

 

01.09.2024

CEYHÛNİ

(Mustafa AVCU)

                                                               ----------------------------------------------------------------

                                                               *Sallallahü Aleyhi Vesellem