EYLÜL’ÜN SON GÜNÜ

Teyzemin oğlu, çok değerli ağabeyim; Mustafa Güngör’üebediyete uğurlarken…

 

Sonbahar mevsimi aylardan Eylül

Sen de göçü sarıp, gittin Ağabey

Melekler koşuşur ellerinde gül

Sen de göçü sarıp, gittin Ağabey

 

Zorlu günler geçer hayli zamandır

Atlas gökyüzümüz gri dumandır

Bu dünya sınavı pek çok yamandır

Sen de göçü sarıp, gittin Ağabey

 

Biraz âni oldu desek de bizler(!)

Sicim gibi yağıp dolsa da gözler

Ne desek anlamsız kalır tüm sözler

Sen de göçü sarıp, gittin Ağabey

 

Okuduğun Kur’an nurlu yoldaşın

İnancımız o ki salimdir başın

Artık bundan sonra eğilmez kaşın

Sen de göçü sarıp, gittin Ağabey

 

Bu yolun yolcusu olmayan mı var?

Güneşi görüp de solmayan mı var?

Şu dünyada ömrü dolmayan mı var?

Sen de göçü sarıp, gittin Ağabey

 

Eylül’ün son günü yaptın düğünü

Gel desek gelmezsin salsak da ünü

Arada gel anlat tüm gördüğünü

Sen de göçü sarıp, gittin Ağabey

 

Sevdiklerin bugünolsa da üzgün

Mezarını açıp koydular düzgün

Yolculuk hızlandı hayatlar süzgün

Sen de göçü sarıp, gittin Ağabey

 

CEYHUNİ hüzünlü elbet firaktan

Elden ne gelir ki emir ki Hak’tan

Varlığa yürürüz birlikte yoktan

Sen de göçü sarıp, gittin Ağabey

 

30.09.2020

CEYHUNİ

(Mustafa AVCU)