ENE VE NAHNÜ

Bu gün rüyamda öldün anneciğim

Feryadımı fezalara ördüm.

Doyasıya gözyaşlarına boğuldum bir bilsen,

Ne kadar zor şeymiş ayrılık, onu gördüm.

 

Ayrılık zor biliyorum

Rüyalara bırakılmayacak kadar büyük

Arzum o ki ebedi olmasın

Olursa işte o olur! Kaldırılmaz yük

 

Olmasın Allah’ım yarınlarda

Tüm sevdiklerimden firak

Bu nedenle bırakmamalıyım arazimde

Bir adımlık da olsa tek yer, çorak

 

Bu gün rüyamda öldün anneciğim

Feryadımı fezalara ördüm.

Doyasıya gözyaşlarına boğuldum bir bilsen,

Ne kadar zor şeymiş ayrılık, onu gördüm.

 

Uyandım şafak vakti, horozlar ötüyordu

Sarıldım dualara

Ne korkunç şey Allah’ım! Aman gösterme

Ulaştır devalara…

 

Herkesin annesi var bilirim

Herkesin annesi var ölecek

Bu gün olmasa da yarın

Rüyalarını bölecek

 

Bu gün rüyamda öldün anneciğim

Feryadımı fezalara ördüm

Doyasıya gözyaşlarına boğuldum bir bilsen

Ne kadar zor şeymiş ayrılık, onu gördüm.

 

Derken tam da beklenen yerden bir mesaj

Heyecanlandırdı da yüreğim bir başka attı

Mesaj da ne mesajdı ya!

Ruhumu en derin duygularla donattı.

 

“Bir hayal edilen gaye olmazsa,                        

Yahut unutkanlık basarsa

Ya da unutmaya çalışmak olmazsa elbette zihinler

Enelere dönerler.

 

Etrafında gezerler

Ene kuvvetleşiyor. Bazen sinirleniyor

Delinmez tâ nahnü olsun

Enesini sevenler başkalarını sevmezler.”*

 

Bu gün rüyamda öldün anneciğim

Feryadımı fezalara ördüm

Doyasıya gözyaşlarına boğuldum bir bilsen

Ne kadar zor şeymiş ayrılık, onu gördüm.

16.08.2013

CEYHUNİ

(Mustafa AVCU)

*SÖZLER’den…