DÜRZÎ*

Az değil on dört yıl din kardeşlerim

Neler çekti neler dinle be Dürzî!

Gördün ki Rabbimiz pek çokça kerim

Şimdi yâd ellerde inle be Dürzî!

 

Değer miydi bunca çile ve hile

Yaşanan sıkıntı pek zordur dile

Bunca arzlar oldu Büyük Vekil’e

Nerelere vardın kinle be Dürzî!

 

Zulmün perde-perde yürek yaktıkça

Ah ettik ağladık kanlar aktıkça!

Eriyip gittin bak zaman aktıkça

Şimdi bin ah kaldı dünle be Dürzî!

 

Olsaydı inancın senin olsaydı

Vatandaşın Mü’min, Müslim kalsaydı

Kardeşler hasretle yılları saydı

Boşadır olsan da Çin’le be Dürzî!

 

Yaşamak var iken insanca öyle

Söyle şimdi kaçış nereye söyle

Alâkan kalmadı şehirle, köyle

Kaçsan da yâd ele yüz binle Dürzî!

 

CEYHÛNİ kardeşler geçmişler ola

Mahşerde gününüz tamam hayrola

Cenneti değişmen pörsümüş çula

Olunmazmış demek senle be Dürzî!

 

08.12.2024

CEYHÛNİ

(Mustafa AVCU)

-----------------------------------------------

*DÜRZÎ:

               Suriye ve Lübnan da yaşayan bir topluluk... Şiirde kimsenin inancına hakaret yoktur. Herkesin inancı kendisini bağlar. Allah’a, herkes inancından dolayı yarın kendisi hesap verecektir. Burada sadece; insanlık olarak insanlığa yakışmayan bütün zulümleri telin vardır. Rabbim, dünyamızı diğer bütün Dürzîlerden ve Dürzîliklerden korusun.