COŞUYOR GÖZLERİN

Dertlinin derdini bilenler bilir

Bilmeyen ne bilsin, O bilsin yeter

Meyve taşıyan dal yere eğilir

Bilmeyen ne bilsin, O bilsin yeter

Okuyup yazarsın boylu boyunca

Yürüyüp gidersin kendi huyunca

Coşuyor gözlerin kalbin dolunca

Bilmeyen ne bilsin, O bilsin yeter

Muhabbet deryası çağlayıp akar

Kışlarda fırtına baharda rüzgâr

Üşütür, hırpalar lâkin sonu kâr

Bilmeyen ne bilsin, O bilsin yeter

Eren ekinleri biçer geçersin

Taneyi başaktan alıp seçersin

Her sabah yeni bir ile göçersin

Bilmeyen ne bilsin, O bilsin yeter

Yazın sıcağıyla sararır yaprak

Düşeni sineye sarıyor toprak

Zerre iş başında ona yok durak

Bilmeyen ne bilsin, O bilsin yeter

CEYHUNİ dertlenir şükür derdi var

Derdi nur olunca çekmez ah u zar

Bugün de yarın da hep Onu arar

Bilmeyen ne bilsin, O bilsin yeter

23.07.2019

CEYHUNİ

(Mustafa AVCU)