Saffet Bakırcı Hoca'nın Ardından

Fahri Kubilay

Bazı insanlar vardır; yaşarken gürültü çıkarmazlar, arkalarında büyük binalar, servetler veya makamlar bırakmazlar. Fakat geride bıraktıkları en büyük miras, yetiştirdikleri insanlardır. İşte Saffet Bakırcı Hoca da böyle bir gönül insanıydı.

Konya, asırlardır Mevlânâ'dan Sadreddin Konevî'ye, Şems-i Tebrizî'den nice âlim ve ariflere kadar pek çok manevi değeri bağrında yetiştirmiş kutlu bir şehirdir. Bu büyük irfan halkasının son dönem temsilcilerinden biri de hiç şüphesiz Saffet Bakırcı Hoca idi.

Onun hayatına baktığımızda gösterişten uzak, samimiyetle örülmüş bir ömür görürüz. Şöhret peşinde koşmadı. Makam aramadı. Dünya malını amaç edinmedi. İnsanlara ulaşırken makam araçlarını değil, bisikletini tercih etti. Belki de bu yüzden anlattıkları sözden öte, yaşadığı hayatla daha çok tesir etti.

Resûlullah Efendimizin, "Dünyada bir garip veya yolcu gibi ol." tavsiyesini sadece anlatan değil, bizzat yaşayan nadir insanlardandı. Mütevazı evi, sade kıyafeti, kanaatkâr yaşamı ve gönül zenginliğiyle çevresine sessiz ama güçlü bir mesaj veriyordu.

Bugün modern dünyanın en büyük problemi, bilgiye ulaşmak değil; bilgiyi yaşayabilmektir. Nice insanlar konuşuyor, anlatıyor, yazıyor. Fakat söyledikleriyle yaşadıkları arasında büyük uçurumlar bulunuyor. Saffet Bakırcı Hoca ise anlattığını yaşayan, yaşadığını anlatan örnek şahsiyetlerden biri olarak hafızalarda yer etti.

Kur'an-ı Kerim'i anlamaya, hadisleri hayatın merkezine yerleştirmeye büyük önem verdi. İnsanların sadece okumalarını değil, anlamalarını ve yaşamalarını istedi. Bu uğurda yıllarını verdi. Meal çalışmalarına gösterdiği hassasiyet, hadis okumalarına verdiği önem ve sohbetlerindeki derinlik bunun en güzel göstergesidir.

Onun en dikkat çekici özelliklerinden biri de talebelerine olan bağlılığıydı. Emekli maaşından ayırdığı imkânlarla şehir dışındaki öğrencilerini ziyaret etmesi, sadece bir öğretmenin değil, gerçek bir gönül rehberinin davranışıydı. Çünkü o, talebeyi ders bittikten sonra unutanlardan değildi; ömür boyu dua eden, takip eden ve gönlünde taşıyan bir hocaydı.

Bugün Konya'nın birçok camisinde, eğitim halkasında ve ilim meclisinde onun sohbetlerinden nasiplenmiş insanlar bulunmaktadır. Belki ismi çok ekranlarda görünmedi. Belki sosyal medyada milyonlarca takipçisi olmadı. Ama yetiştirdiği insanlar onun en büyük eseridir.

Bir toplumun gerçek mimarları beton binalar yapanlar değil; insan yetiştirenlerdir. Şehirleri belediyeler kurabilir; fakat medeniyetleri ancak ilim ve irfan ehli insanlar inşa eder. İşte Saffet Bakırcı Hoca da Konya'nın manevi mimarlarından biriydi.

Bugün onu ebedî yolculuğuna uğurlarken geriye şu soruyu da kendimize sormalıyız: Onun bıraktığı ilim halkalarını, sohbet iklimini, Kur'an ve sünnet merkezli anlayışı yaşatabilecek miyiz? Çünkü gerçek vefa, sadece cenazeye katılmak değil; onun yaşadığı değerlere sahip çıkabilmektir.

İnsan ölür; fakat ihlasla yetiştirdiği talebeler, bıraktığı eserler ve yaptığı hayırlar yaşamaya devam eder. Peygamber Efendimizin haber verdiği gibi, geride bırakılan faydalı ilim ve kendisine dua eden hayırlı evlatlar, insanın amel defterini açık tutmaya devam eder.

Saffet Bakırcı Hoca da inşallah bu müjdeden nasibini alan bahtiyar kullardan olacaktır. Çünkü ardında binlerce talebe, sayısız gönül dostu ve hayırla yâd edilen tertemiz bir isim bıraktı.

Konya önemli bir ilim adamını, Türkiye ise sessiz bir irfan yolcusunu kaybetti.

Rabbimizden niyazımız; ömrünü Kur'an'a, sünnete ve insan yetiştirmeye adayan merhum Saffet Bakırcı Hocamıza rahmetiyle muamele etmesi, makamını âli, mekânını cennet eylemesidir.

Başta kıymetli ailesi olmak üzere, kardeşi Mehmet Bakırcı Hoca'ya, talebelerine, sevenlerine ve bütün ilim camiasına sabr-ı cemil diliyorum.

Allah rahmet eylesin. Mekânı cennet, makamı âli olsun.