Olanda hayır vardır. Öncelikle bu yazıya ilham kaynağı olan (X) teyze ile (Y) abime teşekkürler.

Kim mi bunlar? X teyze işyeri güzergâhımda  (Vakıfbank’tan Halk bank’a giden ara yol) bir apartman sakini... Her sabah beni, yakalayamazsa bir başka şanslıyı balkonunda mutlaka yakalar ‘‘ya şunu biz geçtikten sonra silkelesene teyzeeee’’  imalı bakışlara rağmen, aldırmaz ve sallar aşağıya battaniye, sofra bezinin içinde ne varsa...

Saygı kıtlığı çekilen şehrimin ara sokaklarından birinde ilk darbeyi yiyorum böylece. Her sabah kendime, işime ve insanlara olan saygımdan tertemiz, misler gibi giyinip çıkıyorum üstelik...

“Y”  ise sevdiğim saydığım bir büyük… Lakin nefret ettiğimi bile bile henüz yaktığı zehirli emziğiyle ofisime dalan bir büyük!!!  Sabahın köründe fosur fosur duman tavan…  Ofisimde hal böyleyken X teyzem yerden göğe haklı mı bilmem…

 Belki de kendi evinden bile düzenli ve temiz olan ilçemizin sokaklarına tükürenlere ne demeli peki.  Saygıdan habersiz bu nasipsizlerin her birinin başına illaki zabıta mı konmalı?  Oysa bir Müslüman bu davranışının kabir azabını artırdığını bilmeli ve kâfi gelmeli...

Sonbaharın içerisindeyiz. Rabbim rüzgârıyla süpürüp yağmuruyla yıkıyor. Dezenfekte ediyor her yeri. Biz O’nu anmasak ta “O” bize olan sonsuz merhametinden pisliğimizi temizliyor, mikropları kırıyor. Bizi bize bırakma Allah’ım.(amin)

Ağzından çıkanı kulağı duymayanlar, yerlere çöp atanlar, kahvelerin önüne taşmış zaman katilleri, kaldırımda gurup halinde yürüyüp yol kesenler ise parçası yaşamımızın adeta…

En çokta zihinsel özürlülere yapılan çirkin hareketler dokunuyor kalbime. Bilmiyor ki akıllı geçinen O’nun yanında belki ‘deli memet’ deyip geçtiği o masum daha kıymetli.

Daha neler neler…

Bir insan ömrü kadar kısa bir sürede ne hale gelmişiz. Adaptasyonda da dejenerasyonda da hızımıza kimse yetişemiyor maşallah.!

Sultan 3. Murat düştü aklıma… Beygirlere tahammül edebileceğinden fazla yük yüklenmemesi, iyi beslenmesi ve Cuma günleri çalıştırılmaması gibi konuları içeren bir ferman çıkarmıştı... Yanlış okumadın X teyze Cuma günü tatilmiş hayvanlara!

Günümüzde ise sadece bizden daha güçlü kişi ve kurumlara zorlama saygı gösterir hale gelmişiz. Bizden farklı düşünen, bizden farklı giyinen, niye bizden farklı olduğunu anlayamadığımız insanlara saygı duymuyoruz.

Öğretmen -öğrenci, amir – memur, karı- koca, doktor-hasta, milletvekili-vatandaş… İkili ilişkilerde korkunun adı saygı olmuş. Not korkusu, işsizlik korkusu, dayak korkusu ve saire.   

İnsanlığın insana dönüşmesi saygının insan ilişkilerine tekrar egemen olmasıyla başarılabilir. Herkes saygının en doğal hakkı olduğunu, dolayısıyla karşı tarafında bu açıdan üzerine titrenmesi gerektiğini içselleştirdiğinde saygı kıtlığını aşabiliriz.

Beyaz Türklerin yeşil Türkleri ikna odalarında değil de evlerinin salonlarında ağırladıkları zamanları Hakk’ın rahmetine kavuşmadan görürsek bilin ki olmuşuz demektir.

İdrak yolları enfeksiyonu olanlara sözümüz yok şimdilik ama çaresiz değiller aslında... Hastalık sebebi inanç kıtlığı. Bir-iki ölçek ilim alırlarsa sohbet ortamlarından, Allah’ın izniyle kalmaz bir şeycikleri.