Seydişehir Belediye Başkanı İbrahim Halıcı, 7 Kasım 2008 tarihinde tarihi bir organizasyona imza atarak katılımcılara farklı bir gece yaşattı.

            Eti Alüminyum Lokali’nde gerçekleşen bu yemekli toplantıya, eski belediye başkanları Nevzat Akbaş ve Osman Kocaoğlu; eski ve yeni belediye meclis üyeleri ile şu an görevde olan Kaymakamımız Kemal İnan, Cumhuriyet Başsavcımız Mehmet Şahin ve Emniyet Müdürümüz Cemal Issı katıldı.

            Bu gecede ilk defa bir araya gelme fırsatı bulan davetliler, duygusal anlar yaşayarak İbrahim Bey’in vefakar davranışı ve misafirperverliği dolayısıyla da kendisine müteşekkir olduklarını belirtmiş, geçmişe dair bazı anılarını da katılımcılarla paylaşmışlardır. Nitekim, 1963 – 1977 yılları arasında belediye başkanlığı yapmış olan Nevzat Akbaş, Seydişehir’in o dönem bir metre bile asfaltının, elektrik ve içme suyunun olmadığını, ortaokuldan başka da herhangi bir okul bulunmadığını anlatıp o dönemlerdeki Seydişehir ile bugünkü Seydişehir arasındaki farklara değinerek bizi tarihi bir yolculuğa çıkarırken; 1984 – 1989 yılları arası belediye başkanlığı yapmış olan Osman Kocaoğlu da o dönemde birlik ve beraberlik içerisinde çalışıldığını; olağan ve olağanüstü tüm meclis kararlarının oyçokluğuyla değil, oybirliği ile alındığını belirtmiş bunun da hizmetlere olumlu yansıdığını belirterek Seydişehir’de çok büyük bir değişim ivmesi yakaladıklarını söylemiştir.

            Seydişehir’in kuruluşundan başlayarak şöyle bir geçmişe uzandığımız zaman gerçekten de yerel yönetimler anlamında çok şanslı bir coğrafyaya sahip olduğumuz açıkça görünmektedir.

            1871 yılında belediye, 1915 yılında ilçe olan Seydişehir, Osmanlı Dönemi yerel yönetim geleneğinin izlerini barındırmış; devam eden süreçte de bunu en güzel şekilde Cumhuriyet Dönemi’ne taşımıştır. Eti Alüminyum Tesisleri’nin şehrimize kazandırıldığı 1960’ların sonu ve 1970’lerin başından itibaren ise merkezi ve yerel yönetim ilişkilerindeki olumlu tablo; Seydişehir’in kısa sürede çok büyük bir atılım yaparak, 6 bin nüfuslu, dışarıya kapalı bir ilçeyken, her yönden dışarıya açılmasına, jeo-stratejik konumunu en iyi şekilde kullanan ve o dönemde nüfusu pek çok ilde bile bulunmayan bir kent hüviyetine bürünmesine yol açmıştır.

            Bu noktada, en son gerçekleştirilen organizasyonun da söz  konusu geleneğin bir devamı olarak algılanması mümkündür. Yenilerin eskilere olan vefası ve onların tecrübelerinden yararlanma isteği, bunun en güzel göstergelerinden birisidir. Ayrıca demokrasinin olmazsa olmaz şartlarından olan seçme ve seçilme hakkının kullanılması ile hizmet için seçilen bütün kişilerin, hiçbir ideolojik ayrım ve gruplaşma olmadan bir arada olması ve ortak bir paydada buluşabilmesi de çok önemlidir. Son olarak bu toplantıda atanmış seçilmiş uyumu da göze çarpmaktadır. Bu da merkez ile yerel yönetim temsilcilerinin güçlü ahengini bir kez daha gözler önüne sermiştir.

            Seydişehir, bulunduğu coğrafyanın güzelliği yanında böylesine güzel bir geleneğin de yaşandığı ve yaşanmakta olduğu bir kenttir. Elbette yapılanlar kimi zaman yetersiz kalmakta, bazı noktalarda daha çok birlik ve beraberlik içinde olmamız gerekmektedir ancak bu konuda karamsarlık içerisinde olmak da bu şehir için emeği geçmiş herkes için haksızlık olacaktır.